نیچه (1) حماقت را صورتی ازبی توجهی به مقصود و منظور می داند و می گوید: فراموش کردن قصد و منظور متداولترین شکل حماقت است! اظهارات هفته گذشته "حسن دانایی فر"، سفیر ایران در عراق، نمونه خوبی برای این گفتار نیچه می باشد. برای دریافت بهتر این حماقت می بایست یکی دو ماه به عقب برگردیم.
سحرگاه روز 19 فروردین 1390، نیروهای تحت امر نوری المالکی حمله به شهر اشرف را آغاز کردند. شهادت دهها مجاهد خلق و جراحت صدها تن دیگر از مجاهدین نتیجۀ حملۀ ددمنشانۀ نیروهای نخست وزیر گوش به فرمان بیت خامنه ای بود. بلافاصله امواج حمایت و همدردی با مجاهدین و محکومیت این تهاجم رذیلانه به بدنۀ قایق سوراخ و اسقاطی دولت عراق کوبیده شدند. درست یک هفته بعد از این تهاجم، درحالی که چند تن دیگر از مجاهدین مجروح به سبب کارشکنی نیروهای مهاجم و ممانعت از اعزام آنها به بیمارستان و عدم رسیدگی های پزشکی و درمانی لازم به شهادت رسیدند، رادیو فردا طی گفتگویی با یکی از جداشدگان از سازمان مجاهدین خبری را با عنوان "در اردوگاه اشرف تلفن، اينترنت و ازدواج ممنوع است"(2)، منتشر کرد. مجاهد خلق رضا هفت برادران در نامه ای با عنوان " آیا صدای صبا را می شنوید؟"، چگونگی شهادت دختر قهرمان و مقاومش "صبا هفت برادران" را شرح داد. فایل شنیداری این نامه را می توانید از اینجا گوش کنید. مجاهدین شهر اشرف از ابتدائی ترین حقوق یک انسان، یعنی امکانات پزشکی محروم هستند و "رادیو فردا" نگران محرومیت آنها از وسایل ارتباط جمعی است!!! نامۀ رضا هفت برادران را در کنار خبر رادیو فردا بگذارید تا به سقوط اخلاقی – حرفه ای یک خبرگزاری پی ببرید.
بلافاصله پس از این گفتگو "محرومیت مجاهدین از وسایل ارتباط جمعی" به دغدغۀ سایت های زنجیره ای – فلّه ای وزارت اطلاعات تبدیل شد و شروع به پخش گسترده خبرآن در فضای مجازی کردند. ارسال لینک های این مطالب به تارنماهای دیگر، همچون "تارنمای بالاترین" و کامنت درکردنهای فلّه ای – گله ای و ابراز نگرانی از عدم دسترسی مجاهدین شهر اشرف به تلفن همراه و اینترنت، قدم بعدی این طرح بود. به این نکته خوب دقت کنید! نگرانی بابت نبود تلفن همراه و اینترنت، نه بابت جان مجروحین و عدم دسترسی به امکانات پزشکی یا محاصره ضد انسانی شهر اشرف!
تا اینجا را در ذهن داشته باشید تا برویم سراغ مصاحبه جالب "حسن دانایی فر" سفیر ایران در عراق با شبکه سومریه. دو هفتۀ قبل "سیمای آزادی" گزارشی از این مصاحبه را پخش کرد، گزارش را می توانید از اینجا ببینید. در این گزارش سیمای آزادی آمده است:
"رژیم آخوندی که تاکنون مدعی بود مجاهدان اشرف در فقدان ارتباطات با دنیای خارج، حتی نحوه استفاده از تلفن های همراه را نمی دانند و هیچ گونه دسترسی به شبکه اینترنت و وسایل ارتباطی ندارند. در یک اعتراض به غایت حیرت آور و احمقانه اعلام کرد: منافقین ازطریق صفحات تلویزیون ارتباط برقرارمی کنند، ایستگاه تلویزیونی دارند و از شبکه های اینترنت و تلفن بدون دریافت اجازه از دولت عراق استفاده می کنند. به گزارش تلویزیون سومریه، سفیر ایران به این ترتیب سازمان مجاهدین خلق را به نقض حاکمیت عراق متهم می کند و خاطرنشان می کند که این سازمان بدون اجازه دولت عراق از تمامی وسایل ارتباط در داخل عراق استفاده می کند." (3)
اینجاست که حسن دانایی فر با فراموش کردن قصد و منظور وارد حوزۀ حماقت متداول می شود و تلاشهای ماههای اخیر وزات اطلاعات دولت متبوعش را و هرآنچه که رشته بودند، پنبه می کند. دیگر از این بهتر نمی شد فاتحۀ طرح "محرومیت مجاهدین از وسایل ارتباط جمعی" را خواند!
اما اگر فکر می کنید با اظهارات جناب سفیر کبیر، هرزنامه نویسی و جاروجنجال بر سر این موضوع دیگر محلی از اعراب ندارد، اشتباه می کنید! البته برای افراد منصفی که تنها به دلیل عدم آگاهی و یا بمباران تبلیغاتی نظام آخوندی، تحت تاثیر این جار و جنجال های کذایی قرار گرفته بودند، موضوع پایان پذیرفته و محلی از اعراب ندارد. ولی آنهایی که عامدانه و برحسب وظیفه عبادی - سیاسی خویش، آتش بیار چنین معرکه هایی هستند، به این سادگی از رو نمی روند، هرچند که ادامه موضوع ابلهانه و احمقانه باشد. این نوشتار را با گفته ای از نیچه آغار کردم، با کلام نغزی از آلبرت اینشتین در وصف ملتزمین به وظیفۀ عبادی - سیاسی به پایان می برم. آلبرت اینشتین می گوید:
"دو چیز را پایانی نیست : یکی جهان هستی و دیگری حماقت انسان . البته در مورد اولی مطمئن نیستم!" (4) (2) "در اردوگاه اشرف تلفن، اينترنت و ازدواج ممنوع است"، رادیو فردا، 27 فروردین 1390.
(3) سیمای آزادی، هفته اول تیرماه 1390.
(4) آلبرت اینشتین، فیزیکدان و برندۀ جایزۀ نوبل فیزیک (1879 - 1955).
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر